Sürekli değişen ve gelişen İstanbul'un değişmeyen güzelliklerini sizler için araştırdık.
İstanbul her ruha hitap eden bir şehir... Karmaşa ve yoğun bir hayat temposu isteyenlere de, sessizlik, dinginlik ve yalnızlık isteyenlere de ayrı ayrı yuva olabilen bir şehir... Milyonlarca insanın yaşadığı bu şehir her geçen gün farklı bir çehreye kavuşuyor. Gökdelenler, yeni metro hatları ve yeni köprüler...
İstanbul denince belki birçoğumuzun aklına Taksim, Bebek, Etiler ya da Kadıköy gelir. Ya da vapurda bir simit yemek, boğaza karşı çay içmek… Bunlar İstanbul'un bilindik yüzleri. Bir de İstanbul'da yaşayıp metroya, tramvaya, vapura binmemek, devasa gökdelenlerde oturmamak, trafikte saatlerce beklememek var! Bu sakinliği kaybetmemek ise İstanbul'un köylerine has bir özellik...
İstanbul'da 25'i Avrupa Yakası'nda; 14'ü ise Anadolu Yakası'nda olmak üzere 39 ilçe bulunuyor. 39 ilçenin 11'nde toplam 151 tane köy var.
Bunlar sırasıyla; Arnavutköy'de 8, Başakşehir'de 1, Beykoz'da 20, Çatalca'da 27, Çekmeköy'de 4, Eyüp'te 7, Pendik'te 5, Sancaktepe'de 1, Sarıyer'de 8, Silivri'de 13 ve Şile'de 57 köy bulunuyor.
Biz de sürekli değişen ve gelişen bu büyük şehir içinde el değmemiş noktaları sizler için araştırıyoruz.
Bir önceki yazımızda bu noktaların bir kısmını işlemiştik. Şimdi ise İstanbul'un köyleri turumuza devam ediyoruz...
Polonezköy
Beykoz'un şirin beldelerinden biri olan ve tarihçesi 1800'lü yıllara dayanan bu yerleşim alanı Polonyalılar tarafından kurulmuştur. Her mevsimde yerli yabancı binlerce turisti özgün atmosferinde ağırlayan Polonezköy'de nufüsun yaklaşık %20'lik dilimi Polonya kökenli vatandaşlarımızdan oluşmaktadır. Polonezköy her adımda insanı hayretler içinde bırakacak değişik renkleri bünyesinde barındıran bir yerleşim olarak dikkat çeker.
Kabakça
Kabakça Köyü Çatalca’ya 13 kilometre uzaklıkta olan Türkler tarafından kurulmuş bir köydür. Köyün kuruluş tarihiyle ilgili kaynaklarda net bir bilgi yok. Ancak Reşit Ağa denilen ve aslen Karslı biri tarafından kurulduğu biliniyor. Köyün yerlisi Balkan Harbi esnasında buradan göçerek İçerenköy’e yerleşmiş ve böylece boşalan köye 1932’de Bulgaristan ve Yunanistan’dan gelen göçmenler yerleştirilmiş. Köy, Kabakçı Mustafa Paşa’nın soyuna dayananlardan devralındığı için ‘Kabakça’ adını almış. Günümüzde sahip olduğu 600 hane ve 2 bin nüfusun büyük bölümü göçmenlerden oluşuyor.
Koçullu
Koçulu köyünün kuruluş tarihi Çekmeköy'deki diğer üç köy gibi Osmanlı dönemine dayanmaktadır. Eğitim kurumları açısından Koçulu oldukça şanslıdır. Köy sınırları içerisinde bir adet özel anaokulu, bir resmi ilköğretim okulu ve bir de özel ilköğretim okulu mevcuttur. Koçullu'da genellikle betonarme binalar göz önünde olsa da az miktarda eski tip kerpiç evlere de rastlanmaktadır.
Kurtdoğmuş
Kurtdoğmuş köyü ilçe merkezine yakın olmasına rağmen doğal güzelliklerle bezelidir. Kurtdoğmuş köyü 180 haneye sahiptir ve köyün daimi nüfusu 700 civarındadır. Köyün öne çıkan ürünü pazı ile yapılan köyün meşhur böreği “Kurtdoğmuş” böreğidir.
Paşaköy
Paşaköy Sancaktepe ilçesinin tek köyüdür. Köyde hala Rumlardan kalan evler vardır. Evler genelikle bahçe içinde ve yaşanan hayat sakindir. Paşaköy'de bulunan en ilginç tarihi eserlerden biri köydeki mağaradır. Bir dönem burada Rum çetelerinin faaliyet gösterdiği bilgisi günümüze kadar ulaşmıştır. Uzun yıllar burada varlığını sürdüren kilise ise korunamamıştır. Bugün yerinde bir park ve okul mevcuttur.
Rumelifeneri
Türkiye'nin en büyük balıkçı köylerinden biri olan Rumelifeneri antik çağdan günümüze ulaşan bir yerleşim yeridir. Günümüzde kullanılabilir durumda bulunan ve Cenevizliler tarafından yapılan Rumelifeneri Kalesi köyün en çok ziyaret edilen mekanlarından biridir. Köyün en önemli tarihi eserlerinden biri de 15 Mayıs 1856'da açılışı yapılan ve yüzyıllar boyu gemilere karanlıkta yol gösterici olan Rumeli Feneri'dir. Rumeli Feneri'ni benzerlerinden ayıran en önemli özelliği; içinde türbe olan ilk ve tek fener olmasıdır.
